Julian Tuwim - zdjęcie czarno-białe

Życie Juliana Tuwima

Urodził się w 1894 roku w Łodzi. Po dzieciństwie i młodości spędzonych w rodzinnym mieście wyjechał na studia do Warszawy. Studiował prawo i filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. W 1918 r. współzałożył grupę poetycką "Skamander" oraz "Pod Picadorem", pierwszą kawiarnię literacką w Warszawie. Był duszą kawiarni i kabaretów przedwojennej stolicy. Po wybuchu drugiej wojny światowej wyemigrował przez Francję, Portugalię i Brazylię do Stanów Zjednoczonych. Do kraju powrócił w 1946. Poparł władzę sowiecką, co skłóciło go ze wszystkimi przyjaciółmi i kolegami po piórze, którzy przebywali na emigracji. W Polsce Ludowej Tuwim zyskał rangę "oficjalnego poety" - powszechnie celebrowano jego twórczość podkreślając jej związki z ruchem robotniczym. Późniejsi krytycy wypominali mu wiersze, które napisał na cześć Stalina.Tuwimowi zawdzięcza jednak życie wielu skazanych na śmierć oficerów NSZ, za którymi wstawił się do Bieruta.

Twórczość Tuwima

Pierwsze wiersze Tuwima są pełne zachwytu nad zwyczajnym życiem,nad codziennością (Czyhanie na Boga, Sokrates tańczący). Każdy, nawet najzwyklejszy widok - ulice, tramwaje, miejskie parki - wywołuje falę entuzjastycznego podziwu. Tom "Rzecz czarnoleska" przyniósł pewne wyciszenie tonu, pełną spokoju kontemplację polskiej i europejskiej tradycji. Poezja staje się sposobem na porządkowaniem rzeczywistości, na odnajdywaniem w niej ładu i harmonii. W kolejnych tomikach Tuwim w różny sposób starał się zagłębić istotę poetyckiego słowa, relację między rzeczą a znakiem. Poważnej refleksji towarzyszą językowe żarty i śmiałe eksperymenty (Słopiewnie).

W latach trzydziestych, wobec politycznych i społecznych niepokojów optymizm Tuwima zaczął przygasać, a w wierszach pojawił się żywiołowy bunt, gorzka satyra i nuta protestu.

W latach 1940 - 44 na emigracji powstały Kwiaty polskie, utwór w którym Tuwim starał się przywoływać sen o utraconej ojczyźnie, latach dzieciństwa i młodości w szeregu obrazach, na krótko wyłaniających się z mgły zapomnienia. Po wojnie Tuwim zaangażował się w pracę dla teatrów, przekłady, organizację życia literackiego.W tym okresie stworzył jednak niewiele oryginalnych utworów, poza subtelnymi lirykami, pisanymi do szuflady.

Ważniejsze dzieła:

Czyhanie na Boga (1918)
Sokrates tańczący (1920)
Słopiewnie (1923)
Słowa we krwi (1926)
Rzecz czarnoleska (1929)
Biblia cygańska(1933)
Jarmark rymów (1934)
Bal w operze (1936)
Lokomotywa (1938)
Kwiaty polskie (1949)

Więcej informacji o życiu i twórczości Juliana Tuwima znajdziesz na stronie JulianTuwim.pl

© Ludzie.info | Kontakt

Ludzie.info